Enigszins bleek het een kakofonie

Vanavond zat ik – zoals ieder jaar – weer aan de buis gekluisterd voor het jaarlijkse Groot Dictee. Toen er begonnen werd met de dicteetitel: ‘Kakefonie’, zei ik meteen: nee het is kakofonie. Ook toen de vuvuzela’s genoemd werden, dacht ik: dat is een makkie. Na afloop van het Dictee had ik het gevoel van: ‘dat is best pittig’, ik heb vast meer dan 25 fouten. Toen de de uitslag bekend gemaakt werd en alle fouten nagelopen, bleek ik het er met 15 fouten nog niet zo slecht afgebracht te hebben. Van enig euforisch of triomfantelijk gevoel, om het maar pleonastisch te accentueren, mag echter geen sprake zijn. Knap, die winnaar, mijnheer van Diepen, met slechts 9 fouten. Doe het maar eens na. Ditmaal bleek het wel weer een dicteetekst met veel koppelstreepjes, aandacht voor de interpunctie. Een paar ínstinkers zijn immer wel vermakelijk. Goed om je eigen vocabulair weer eens aan te scherpen. Wel leuk (plezant) vind ik dat nog steeds Philip Freriks (ex-Journaallezer), samen met zijn Belgische collega Martine Tanghe overigens, het Groot Dictee presenteert. Ik vind het zo’n aardige man met een goede stem.

Ik kom er eerlijk voor uit, dit waren o.a. mijn fouten:
ten hemelschreiende (moet aan elkaar geschreven: tenhemelschreiende)
resentiment (met dubbel s: ressentiment)
Muesins (moet zijn: muezzins)
Joods-christelijke axioma’s (niet met een hoofdletter J,
maar joods-christelijke )
Oost-Gallicische (niet met dubbel l: Oost-Galicische)
art-deco (zonder kopplestreepje art deco)
vroeg twintigste-eeuwse (zonder spatie) vroegtwintigste-eeuwse
Levov en L’viv (Lwów en Lviv)
Sovjet Unie (met met een koppelstreepje: Sovjet-Unie)
coëxistentie (co-existentie)
Timotische woede (nee, het is: thymotische )
Aschkenazim; Asjkenazim
derde generatie allochtonen (losse woorden geschreven, correct is derdegeneratieallochtonen)

De co-existentie vond ik nog mijn grootste fout. Dat ik Lwów en Lviv (ik had nog nooit van de plaatsen gehoord) foutief geschreven had, kan ik mijzelf nog wel vergeven. Het is gelukkig niet tenhemelschreiend. Ik blijk althans geen last te hebben van thymotische woede…(laat ik nu gedacht hebben dat het over Timotheüs ging, die man die in de bijbel genoemd wordt) . Nee, bijbelvast ben ik dus ook niet ;-) Consciëntieus ga ik dus maar verder met het lezen van veel boeken en ik volg het advies van Tommy Wieringa op: ‘Ga niet naar de zee’, de titel van zijn laatste boekuitgave. Een dergelijk uitstapje lijkt mij ook nu te koud en de nieuwjaarsduik van januari jl. staat mij nog (te) vers in het geheugen. Volgens mij zijn mijn botten nog steeds koud.

Hier volgt dan – voor de liefhebbers – de officiële tekst:

Kakofonie

1. De tijden zijn in zoverre interessant dat ze kakofonisch zijn; je moet bijwijlen je oren dichtstoppen tegen het tenhemelschreiende geblabla van de muezzins van de eeuwige vergelding in het ene oor en dat van de filistijnen van het geperoxideerde ressentiment in het andere.

2. Geüpgradede Hoekse en Kabeljauwse twisten: de shoarmabakkers versus de aardappeleters, allen met vuvuzela’s bewapend; hun zuurstofarme hersentjes verkleinen je wereld en brengen haar binnen de afrastering van hun woestijngod of hun karikaturale weergave van joods-christelijke axioma’s en verlichtingsidealen.

3.Die boeroepers nemen het licht juist weg met hun stijlmiddelen van de provocatie en de daarbij behorende inflatoire hyperbolen, terwijl de man in het midden, de verdediger van de orde, mijmert over een vreedzame stadssamenleving zoals bijvoorbeeld het Oost-Galicische Lemberg eens was.

4. Lemberg, dat multinationale en multilinguïstische Habsburgse babylon, die co-existentie van Asjkenazim, Roethenen, Polen, Duitsers, Armeniërs – door en door tolerant uit noodzaak en goede wil, laisser faire opgetuigd met een civilisatorische missie en een architectonisch mozaïek van gotiek, neoclassicisme en art deco.

5. Nochtans werden de tijden ook toentertijd interessant en viel de stad achtereenvolgens toe aan het gerestaureerde Polen, nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie – haar namen waren Lemberg, Lwów en Lviv, de Polen en Armeniërs waren verdreven en de Joden uitgeroeid.

6. Hun huizen werden nu bewoond door Oekraïners; enigszins beduusd namen zij die verrukkelijke, lege stad in. Lemberg werd het failliet van de vroegtwintigste-eeuwse multiculturaliteit, alleen zijn begraafplaatsen spreken nog in vele talen.

7. Wie zullen straks de halflege flatwijken van Amsterdam, Culemborg dan wel Gouda innemen als hun bewoners zijn verjaagd door de dompteurs van de thymotische woede, wier dromen de nachtmerries van de eerste-, tweede- en derdegeneratieallochtonen zijn?

8. Opzichtig negeren zij die wet van consciëntieus bestuur die door het taoïsme wordt gepostuleerd: regeer de staat zoals je een klein visje bakt (behoedzaam).

__________________________________

© Marius van Westland, 15 december 2010
Reacties op mijn schrijfsels stel ik altijd op prijs.

Advertenties

Een gedachte over “Enigszins bleek het een kakofonie”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s