Het verhalenhuisje

Verhalenhuisje-1

ik sta bij een huisje aan de zee
de wind neemt mijn gedachten mee
ideeën gaan en komen weer
ja, ik verlang naar meer en meer
alles wat komt, kan ook naar buiten
de wind speelt zachtjes, ‘k hoor haar fluiten
kom neem mij mee en laat me luist’ren
‘k hoor allerlei geluiden fluist’ren

de ramen open, frisse wind
een nieuwe lente, die begint
soms kan het huisje niet verhullen
dat nieuwe teksten mij omhullen
het huisje lijkt haast bijna leeg
ik luister ingespannen en ik zweeg
wat binnenkomt, kan ik niet vangen
soms zou ik daar wel naar verlangen

het huisje wordt gevuld met pracht
en zonlicht geeft ook nieuwe kracht
dit plekje is wat ik koesteren wil
het zet even mijn gedachten stil
dan komen plots nieuwe gedachten
ik weet niet wat ik mag verwachten
hier op deze mysterische plek
wil ‘k langer blijven, of is dat gek?

soms urenlang blijf ik hier staren
de zilte stromen komen tot bedaren
een momentje rust, een kort moment
wie is het die mijn gedachten kent?
laat rustig stromen deze morgen
hier laat ik achter al mijn zorgen
‘kom wind, kom water, neem mij mee’
het is hier heerlijk aan de zee

________________________________
© Marius van Westland, 14 april 2018
Een stukje proza
Reacties op mijn schrijfsels stel ik op prijs

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s